Opowiadania

 Kongres Leśny w Tucholi tętnił życiem. W nowoczesnej, przestronnej sali konferencyjnej gromadzili się naukowcy, leśnicy, politycy i ekolodzy. Każdy z […]

Piotr Stiepanowicz Wierchow, trzydziestokilkuletni korektor w podupadłym wydawnictwie, od trzech tygodni prowadził korespondencję z kobietą, która podpisywała się „Małgorzata D.”.

Cyril skończył pracę szybciej niż zwykle, co było jego piątkowym zwyczajem. Uważał, że na pewnym etapie kariery nie ma sensu

       Tym razem kroki na drewnianych schodach przyniosły to, na co długo i niecierpliwie czekał. Wyglądając z kuchni zza otwartej lodówki,

Restauracja „Astoria Seafood” tego dnia emanowała zapachem pieczonego czosnku i desperacją pracowników korporacji, którzy w przerwie na lunch usiłowali odzyskać

Pod Hajnówką, gdzie Puszcza Białowieska niemal sięga ostatnich płotów, mieszkała kobieta, którą jedni nazywali „Ta, co kończy”, a inni „Panią

Leo Ashworth urodził się w pochmurny listopadowy poranek 1974 roku w szpitalu St. Bartholomew’s, zaledwie kilkaset metrów od Barbican Estate.

       Para młodych ludzi, Olek i Zosia, szła wąską, przysypaną śniegiem ścieżką, a ich oddechy zamieniały się w białe obłoki. Było

       Słońce sączyło się przez gęstwinę liści, malując plamy światła na zakurzonej polnej drodze. Szymon szedł nią od kilku godzin, przemierzając

Rok 2030.        Na uniwersytetach wykładowcy od dwóch lat nie czytają prac, a jedynie sprawdzają cyfry. Obok nazwiska studenta na ekranie